Tegemoetkoming

In geval van een gegrond verklaarde klacht biedt de wet de beklagcommissie of de alleensprekende beklagrechter, de mogelijkheid om aan de klager een tegemoetkoming toe te kennen. Dit geldt voor alle sectoren en de mogelijkheid tot het toekennen van compensatie is verankerd in de Penitentiaire beginselenwet (Pbw), de Beginselenwet justitiële jeugdinrichtingen (Bjj) en de Beginselenwet verpleging ter beschikking gestelden (Bvt).

Uit de beginselenwetten blijkt dat klachten geheel of gedeeltelijk gegrond kunnen worden verklaard. In deze gevallen is het uitgangspunt dat de rechtsgevolgen waarover geklaagd zijn – voor zover mogelijk – ongedaan worden gemaakt . Dit is echter niet altijd mogelijk, zoals in het geval van een reeds ten uitvoergelegde disciplinaire straf. Wanneer het ongedaan maken van de rechtsgevolgen niet mogelijk is dan bieden de beginselenwetten de mogelijkheid van het toekennen van een tegemoetkoming.

Artikelen 68, lid 7 Pbw, 73, lid 7 Bjj en 66 lid 7 Bvt
“Voor zover de in het zesde lid bedoelde gevolgen niet meer ongedaan te maken zijn, bepaalt de beklagcommissie dan wel de voorzitter, na de directeur te hebben gehoord, of enige tegemoetkoming aan de klager geboden is. Zij stelt de tegemoetkoming, die geldelijk van aard kan zijn, vast.”

Uit deze artikelen blijkt dat het aan de beklagcommissie is om te bepalen of een tegemoetkoming geboden is. Dit betekent dat er geen verplichte bestaat tot het toekennen van een tegemoetkoming in geval van een (deels) gegronde klacht, de beklagcommissie kan afzien van het toekennen van een tegemoetkoming. . De toe te kennen tegemoetkoming kan geldelijk van aard zijn, maar dit hoeft niet. Uit de memorie van toelichting op de beginselenwet blijkt dat de wetgever bij een tegemoetkoming ook heeft gedacht aan het toekennen van extra faciliteiten zoals extra bezoek of luchten.

Tegemoetkoming is geen schadevergoeding
De tegemoetkoming die een beklagcommissie kan toekennen is bedoeld als een compensatie voor het geleden ongemak. De – financiële – tegemoetkoming heeft niet de aard van een schadevergoeding.[1] Voor een volledige schadevergoeding is de klager aangewezen op de burgerlijke rechter of kan hij op grond van de Regeling afhandeling schadegevallen van 13 augustus 1993, met kenmerk 383893/93/DJI een verzoek om schadevergoeding richten aan de directeur van de desbetreffende inrichting. 

                                                                                                      
[1] G. de Jonge en H. Cremers, Bajesboek, Handboek voor gedetineerden, Papieren Tijger, Breda 2008. p. 277.